De laatste jaren van mijn middelbare schoolcarriere had ik Frans van Chantal N. Chantal was heel aardig, geinteresseerd in haar leerlingen en dol op kunst en cultuur. Ze was een van die Franse juffen die heilig geloofde in de kracht van het Franse chanson. En zo leerde ik de muziek van Georges Moustaki kennen.
Moustaki schreef een leven lang prachtige en geengageerde liedjes. Aanvankelijk voor anderen, zoals bijvoorbeeld 'Milord' voor uber-chansonlegende Edith Piaf. Een klassieker in het genre en een liedje met een verhaal van een traan en een voorzichtige glimlach. Hieronder een prachtige uitvoering door een rap Engels sprekende en desondanks ook wel weer charmant verlegen Piaf.
Er zijn jaren voorbij gegaan zonder dat ik aan Georges en zijn prachtige liedjes dacht, laat staan dat ik er naar luisterde. Gisteren hoorde ik dat hij op 79-jarige leeftijd is overleden en dat raakte me. Een stuk jeugd is definitief voorbij.
Zijn eigenzinnige stem klinkt niet meer. Geen mooie en melancholieke liedjes zullen er meer uit zijn pen vloeien. Kaal, dat is het woord dat te binnen schiet.
Misschien ook wel omdat schoonheid helpt om het vol te houden in een wereld die soms zo vreselijk is, zo wreed, zo onverschillig en zo onrechtvaardig. Een pleistertje op de wonde.
Fotograaf Marieke van der Velden ging met haar partner naar Afghanistan om foto's te maken van gewone mensen op een gewone dag, die vertellen over hun favoriete plekje. Zij schoot de foto's, haar vriend legde dat vast op film. Het resultaat is ontroerend: gewone mensen die er -net als overal ter wereld- het beste van maken. Zien? Klik hier.
Via via kwam ik dit tegen op internet, misschien ten overvloede, maar sinds Flipper ben ik gek op dolfijnen. Het is jammer dat er zo'n kleffe new age industrie is ontstaan rondom deze prachtige en zeer intelligente zoogdieren. Deze foto, afkomstig van de site van de Daily Mail, vind ik onroerend en onweerstaanbaar. Een klein, nog net niet geboren, dolfijntje verheugt zich op het wijde water.
Anouk vertegenwoordigt vanavond Nederland bij de finale het Eurovisie Songfestival. En daarmee schrijft ze geschiedenis. Vele jaren lukte het maar niet om het met de Nederlandse inzending tot de finale te schoppen. Er was voor Nederland gewoon niks aan, jammer maar helaas.
Neerlands enige echte rockbitch Anouk heeft dit alles de afgelopen weken eigenhandig rechtgezet. Ze liet weten dat ze de klus wel wilde klaren. Om vervolgens al direct te stellen dat als ze mee zou doen ze geen zin had in een of ander halfgaar Nederlands zingwedstrijdje vooraf. Alsof ze na twintig jaar in het vak alsnog moet bewijzen dat ze echt wel kan zingen. Dus of heel graag of niet. Gelukkig werd het 'ja, graag!'.
So far so good. In Malmo aangekomen zette ze ons eerst allemaal op het verkeerde been en liep ze vervolgens (ik vind dit een charmant detail) een volstrekt absurde blessure op tijdens het bowlen. Gelukkig niks ergs. Verder hield ze zich -tres chic- buiten al de Songfestival ongein in de vorm van verkeerde feestjes, nietszeggende interviews en opgeprikte fotosessies.
Ze concentreerde zich op de klus die ze te klaren had. En daar gaat het natuurlijk om. Anouks grootste troef is dat ze met een heel mooi liedje op de proppen is gekomen, en dat heel ingetogen en puntgaaf zingt. Hopelijk doet ze dat ook vanavond weer met verve.
Of ze gaat winnen? Ik denk het niet. Het is te ingetogen en te atypisch. Of dat erg is? Welnee, wedden dat ze in positieve zin opvalt? En dat zal haar carriere in het buitenland zeker een welverdiende boost geven.
Een van de meest fascinerende mensen die ik ooit heb gezien is Valentijn de Hingh. Valentijn, Nederlands bekendste -inmiddels volwassen geworden- genderkind, is mooi, welbespraakt, intelligent, geestig en aardig.
Ik zou dolgraag met Valentijn naar de nieuwe film Turning willen. In de eerste plaats omdat Valentijn me leuk gezelschap lijkt en in de tweede plaats omdat ik heel benieuwd ben naar haar mening over die film. Turning is de nieuwste film van regisseur Charles Atlas. Turning 'sleurt de kijker mee in aangrijpende levensverhalen van 13 vrouwen. Tijdens een bijzondere show van Antony and The Johnsons poseren deze vrouwen, omschreven als 'beauties', een voor een op een roterend platform. Of ze nou transgender, androgyn, bedekt met make-up of compleet naakt zijn, het belangrijkste is hun menselijkheid.' Tot zover de bijbehorende tekst.
Het lijkt me prachtig. Met of zonder Valentijn, ik wil die film ZIEN.
Melancholiek, bedroefd en wanhopig. Dat is de vrouw voor wie Monteverdi dit eeuwen geleden schreef. Het is zo hemelstergend mooi.
Vorig jaar zag en hoorde ik het tijdens Dolhuys Kermis van Opera2day. Gelukkig is er komende weken een reprise. Een buitenkans voor iedereen die het misliep of er geen weet van had.
Het is een bijzondere, aangrijpende ervaring in een unheimisch en fascinerend gebouw, een verlaten ziekenhuis. Met weinig middelen word je een angstaanjagende, gekke en soms absurde wereld ingevoerd, omgeven door prachtige muziek.
Fietste vandaag met een flauw glimlachje (ik had blijkbaar een leuke gedachte, die ik helaas ben vergeten) door een straatje van het Utrechtse centrum. Een oude man kwam me tegemoet en begon naar me te zwaaien. Ik wist zeker dat ik hem niet kende, maar lachte terug. "Dag schoonheidje, je ziet er mooi uit!" riep hij me toe. Ik kreeg er direct een goed humeur van. Met dank aan een zwaaiende meneer.
Ik hoop dat ik vanochtend hetzelfde voor elkaar heb gekregen. Bij de sportschool zijn natuurlijk de mensen met ernstig overgewicht de echte grote helden. Als je veel te zwaar bent, is het jezelf in beweging brengen door regelmatig te gaan sporten dapper en confronterend. Vandaag zag ik een erg dikke man, maar hij deed het. Hij gaf de boksbal in de sportschool een mep, en nog een, en nog een, en nog een. Hij werkte zich volkomen in het zweet, aangemoedigd door een strenge, maar lieve personal trainer. Wat een power, uit je comfort zone gaan om zoiets fundamenteels echt aan te pakken! Ik keek er naar, toen hij klaar was, kon ik alleen maar zeggen: "U heeft het toch maar mooi geflikt!" Hij was zo trots en zo blij. Maar vooral heel moedig.
